Şiir dedin mi akan sular duruyor bende. Hele o içime işleyenlerin mürekkepten sayfaya akışını görmek. Okudukça sevmek, sevdikçe altını çizmek, çizdikçe yazmak. İnsanı daha fazla mutlu edebilecek bişey yok sanırım. Olur ya birgün mürekkebim biter, sayfalar yetmez. Belli mi olur. Burayıda süslesin dedim heybemdekiler. En sevdiğimizden başlayalım "Ahmet abi".
Dirlik Düzenlik'den
"Bir yanım insanlı kahve
Dünyalar dolusuydu bir yanım"
Yangın'dan
"Beni seviyorsanız dikkat! Köşe başındaki camcıya sorun
O ne derse doğrudur, dalga geçmeyin adamla
Üstelik beni sevmek haşlanmış pirinçleri beyazlatır."
"Sabahlarınız gibidir beni sevmek, horozun renkleri gibidir
Beni sevdiniz mi? yangındır artık parmaklarınız."
"Öyle trenler var ki, insanı şımartıyor;
Çıkıp kuruluyorum pencere yanına gel keyfim gel
Gidip duruyorum böylece, adımı bileceksiniz; çok ülkeli adam
Üstelik daha kalkma saati gelmeden trenlerin..."
"Korkum yok; ben güpegündüz rakılar boğazlıyorum
Gözlerimi batırıyorum istakozlara
Oh ne güzel! şişenin de bir anlamı oluyor böylece
Kim konuşuyor? ben konuşmuyorum."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder